گروه: معرفي کتاب

تاسيان عنوان مجموعه‌اي تازه چاپ شده از اشعار نوپردازانه هوشنگ ابتهاج (ه. ا. سايه) است که توسط نشر کارنامه به طبع رسيده است. هر چند در اين نوشتار قصد ندارم به معرفي هوشنگ ابتهاج بپردازم و در نوشته‌اي جداگانه و مفصل از او و آثارش خواهم گفت؛ اما ذکر چند نکته در مورد اين شاعر بزرگ خالي از لطف نخواهد بود و به معرفي بهتر تاسيان هم کمک خواهد کرد.

سايه بي‌شک بزرگترين غزلپرداز معاصر ايران است و در اين راه از همه غزلسرايان ديگر همچون شهريار، سيمين بهبهاني، حسين منزوي، محمدعلي بهمني و ديگران پيشي گرفته است. مرتضي کاخي در مقدمه کتاب "روشن‌تر از خاموشي" (که از بهترين مجموعه‌هاي انتخابي از اشعار معاصر ايران است) در مورد ابتهاج نوشته که: سايه يک نوانديش کهن‌پرداز غزلسراي غزلباره است". هر چند اشعار نو سايه عظمتي همچون غرلهاي او ندارد اما باز هم پر است از ايده‌هاي ناب و قطعه‌هاي کلامي زيبا. تاسيان مجموعه‌اي از اشعار نوي هوشنگ ابتهاج از سال 1325 تا 1380 است. در اين مجموعه اشعار معروفي همچون گاليا و ارغوان و بسياري ديگر از اشعاري که قبلا هم به چاپ رسيده بودند هم به چشم مي‌خورد. در زير تنها دو شعر کوتاه از تاسيان آورده‌ام. اميدوارم لذت ببريد:

1.      کوچ (صفحه 179)

نقشي که باران مي‌زند بر خاک

خطي پريشان

 از سرگذشت تيره ابر است،

ابري که سرگردان به کوه و دشت مي‌رانَد

تا خود کدامين جويبارش خرد

روزي به دريا بازگردانَد.

2.      فلق (صفحه 147)

اي صبح!

          اي بشارت فرياد!

امشب خروس را

در آستانِ آمدنت

                   سربريده‌اند!